Komunitarioa da zinemaren afera. Gizarte gisa interpelatzen gaituzten gaiei buruz aritzeko foro aparta da besaulkietan eserita irudi gosez den jendartea. Hitzak trabatzen zaizkigunetan, hobe besteei hitz egiten uztea. Gutaz, haiez, herriaz zein atzerriaz. Zinemak muga bakarra du, zeu pantaila parera joatearen erabakia. Hurbilduz gero, zazpigarren arteak liluratuko zaitu zeure buruari buruz kontatzen dizkizunekin. Ezikusiarena eginda, zure kontzientziarekin zita aprobetxagarri bat galduko duzu.
Hilabete zinefiloa izan ohi da buruila Easoko perlan. Harribitxi ugari ikusi ahal izan ditugu aurten ere. Bereziki aipagarria, Alauda Ruiz de Azua barakaldarraren Los domingos. Alfonbra gorrira zapata zolak ohituak dituen Nagore Aranburu herritarra bertan. 17 urteko neskak komentuan sartu nahi. Zeure alaba balitz, nolakoa litzateke erreakzioa? Haustura betean den familia –igandeetako bazkariak pegamentu bakan– aztoratuko du nerabearen nahiak. Zordun aita alarguna, bikote bizitzarekin akitutako izeba, sufrikarioan amona. Fintasuna eta eduki narratibo itzela. Zoazte ikustera.